27-08-03

1 maand oud

Vandaag was ik net 1 maand oud. Zopas woog ik op die oude weegschaal van oma-mama vier kilo vijfhonderdvijftig grammen. Papa en mama waren daar zeer blij mee. Papa was vandaag ook weer thuis. Vanochtend heb ik niet lang geslapen. Ik ben samen opgestaan met papa rond halfzeven. Ik heb wel eerst nog ontbeten bij mama. Mama is daarna terug in bed gekropen. Ze leek het wel nodig te hebben. Rond tien uur stond hier die man terug met de gordijnen voor papa en mama. Eentje was verkeerd, dus die heeft hij terug mee. Als die man buiten was, heb ik nog wat gegeten en daarna hebben papa en mama gegeten. Samen hebben we dan nog een dutje gedaan. Een goed dutje want we waren wat laat om naar de dokter te vertrekken. Mama moest weer naar de dokter. De dokter zei iets van hormonen en tijdens zwangerschap en zeer zeldzaam en toch nog een onderzoek. Afijn, mama heeft nog een bloedprik laten doen en morgen moet ze een ganse dag in een pot plassen. Binnen zes maanden nog eens terug naar die dokter. Papa heeft dan thuis nog flancaramelpudding gemaakt voor mama en haar kalk. En mama zal nu nog die belastingsbrief invullen.

20:23 Gepost door Renaat Vinckier | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Zomerkind Dag Renaat,Benedikte en Steven,

het was wennen die eerste regendruppels, maar ook wel leuk, we wouden meteen met onze regencape en laarsjes in de plassen gaan lopen. Maar mama had een beter idee. Ze vertelde ons met foto's op de computer over een lief babytje Renaat. Wij zien wel graag babytjes, we zijn er al een paar gaan bezoeken in de vakantie en mama zei dat we dat kindje op die leuke paskaart ook nog gaan bezoeken. Van alle geboortekaartjes die hier bij ons op het prikbord hangen vonden mama en papa dat wel het leukste. Ik vond dat kaartje met dat ijsje op het leukst want ik ben dol op ijs en mijn broertje ook. Mama zegt dat je mama een nichtje is van papa. Ik herinner mij alleen nog een beetje Michaël, want daar zijn we eens op bezoek geweest, maar het is al lang geleden. Papa zei dat het spijtig is dat we zaterdag niet naar het familiefeest kunnen gaan, want daar ben je misschien dan ook. Maar papa zal ne keer bellen of we jou eens mogen komen bewonderen thuis. Ik en mijn broertje mochten wel alvast veel zoenen geven langs de computer. We vonden het een schitterend verhaal
maar nu willen we toch in de plassen gaan lopen.
Nog een dikke proficiat van mama en papa en heel veel groeten aan heel de familie. Van harte Jolan en Ruben.

Gepost door: Tom Lippens, Sabine,Jolan en Ruben | 29-08-03

De commentaren zijn gesloten.